من معتقدم هرگز نباید بخشید کسی را که به دروغ تو را کنار دلش نگه میدارد وبا تو عاشقانه رفتار میکندفقط به این خاطر که این روز هایش خالی از آدم است تو را نگه داشتهوقت هایی هست نه گریه کردن آرامت میکند و نه نفس عمیق کشیدننه یک لیوان آب سرد و نه داد زدنیه وقت هایی هست فقط نیاز داری برای همیشه نباشی همینم...

سلام تولدت مبارک شاید فکر کنی زنگ نزدم بهت نمیدونم شاید اصلا یادم نباشی ولی من تولدت یادم نمیره میخواستم زنگ بزنم ولی گفتم جایی که جای من نیست وایسادن اشتباه هستش فقط میخواستم بدونی با اینکه یکی پیشته الان باز دوست داشتنت از سرم بیرون نمیره شاید اینو نخونی ولی نوشتم تا دلم ارو بشه بهترینارو برات ارز...

زیر باران شور شیرین قصه ی فرهاد همگی را آب برد چه کسی باور کرد زندگی شوریست که در آن شیرین نیست کوهیست که در آن فرهاد نیست و خاطراتیست که در آن خاطره نیست منو دلتنگی همه خاطره ایم و میان بودن

من معتقدم هرگز نباید بخشید کسی را که به دروغ تو را کنار دلش نگه میدارد و با تو عاشقانه رفتار میکند فقط به این خاطر که این روز هایش خالی از آدم است تو را نگه داشته وقت هایی هست نه گریه کردن آرامت میکند

برای که بنویسم برای تویی که نیستی و خیالاتت هر روزم را شب میکند برای تویی که میگویی به یادت هستم ولی توجه ات را از دست داده ای راستی امروز یادی از من کرده ای ؟ امروز نبودن کنارت

آمدی جانم به قربانت ولی حالا بمان بمان تا تمام سختی های نبودنم را برایت شیرین کنم بمان و بدان حتی اگر جان در تن نداشته باشم برایت دل را فدا خواهم کرد بمان تا تمام دیر آمدن

چقدر باید تو را آرزو کرد چقدر باید به تو فکر کرد چقدر باید بنشینم و منتظر بمانم دیگر تیک تیک ثانیه های ساعت بمبیست که به گوش میرسد دیگر عقربه ها کار نمیکنند و من درگیر ثانیه های عمرم ش

سلام مثل اینکه دیگر نباید برایت بنویسم گویی بیشتر از خیالاتم مرا از یاد برده ای گویی تو دیگر نیستی همان گونه که من کنارت نیستم من منتظرم , منتظری که بدون هیچ چون چرا مینویسد و همیش

اگه قرار باشد تو را نداشته باشم همان بهتر که تمام شوم من زمانی , از ریشه تو جام زندگی را می نوشیدم سبز بودم حتی باد هم نمیتوانست مرا از تو جدا کند حال که تو را ندارم همان بهتر که باد

در فکر فرو رفتم و گفتم اگر من نباشم چه کسی جای مرا میگیرد ؟! حال که میدانم تلخی این حادثه افکار مرا بر هم میریزد که نبودنم بهر چه بود و بودنم بهر چیز پایان خواهد یافت و اندیشه

حال من مانند عابری شده ام در حجوم خیابان های شلوغ که گاهی عطر پیراهنی , مشامم را به دلم گره میزند و فقط سهم من از این هوا دل دیوانه ایست که دنبال پیراهن تو میگردد و تو چه میدانی ؟! کسی

گاهی باید گفت یعنی میشود یعنی میشود آن روز برسد ؟ همه احوال تو را از من بگیرند و فقط سراغت را من داشته باشم و در جواب بگویم خوب است خداروشکر درگیر دوست داشتنمان هستیم درگیر زندگی

  دیگر نمیتوانم تو را با دل نگهدارم دیگر  ماندنی در کار نیست فقط فعل های رفتن را صرف میکنیم ماندنی که در آن اجبار بود , اینگونه ولی نشد رفتنی که در آن اجبار نیست چه خواهد شد دیگر باید دل را رها کرد کبوتر وار نباید اندیشید گاهی باید رفت چه با اجبار و چه خواستنی دیگر برای نوشتن دیر شده و باید خواندن ر

 چه تلخ است کسی نیست که بخواند و بداند چه گذشته بر حالمان وقتی چشم به نبودن ها دوخته ایم  تلخ میگذرد روزهایی که تو را در خیالاتم مینگرم تلخ است خاطراته بی تو ساختن تلخ است بی تو زیر باران بودن Let's block ads! (Why?)

 هوایی شده ام که در آن هوا دلم هوای پرواز میخواهد ولی افسوس که بال هایم را جا گذاشته ام و پای رفتنی در من نیست که بتوان رفت ما پرندگانی هستیم که شوق پرواز در ما روزی ما را خواهد کشت پرندگانی که فقط آشیانه دارند Let's block ads! (Why?)

شده ام مانند تقویم تقویمی که تاریخش گذشته نه دیگر مرور میشود نه کسی جایی برایش در نظر میگیرد نه هجری میشود و نه شمسی فقط جای خودکار مثل خاطرات که بر رویش یک روز را علامت زده اند جا مانده من تقویمی هستم در خاطرات که فصل هایش همگی در زمستان سرد زندگی به سکوتی مرگ بار عادت کرده من تقویم سال های با هم ب...

برای شروع روز های خوب نه نیازی به خورشید هست نه نیازی به ماه و ستاره تو که چشمانت را به من خیره کنی و موهایت را برایم پریشان کنی خورشید زندگی عاشقانه طلوع میکند و موهای مشکیت مرا در نیمه شب تنهایمان پرواز میدهد , ستاره ی من میدانی , تو که غریبه نیستی دلم از این نوع زندگی را میخواهد

کلمات را کنار هم گذاشتن و تشریح دردی که از درون فریاد میزند سخت است ولی این درد چند روزیست آرامتر مرا در خود فرو میبرد نمیدانم چرا دلم بچگی میخواهد گریه ، فریاد ، خنده ، لج بازی های کودکانه همه را برای داشتن تو هوس کرده ام

راستی چه کسی باور کرد خانه لرزید و میان وحشت ما زندگی جان داد و رفت و فقط ترس , رفتنمان را میدید که چرا ترس از ماندن داشتیم چه کسی باور کرد خانه لرزید و چشم به هم زدنی زندگی از اول شد از همان لحظه که فهمیدیم زندگی لرزه ای بیش نبود خانه لرزید و خدا پشت ترس هایمان فراموش شد و میان فرار برای زندگی کردن...

میگن مهم ترین اتفاقات زندگی هم به وقتش اگر اتفاق نیفتد مزه اش را از دست میدهد ! تــــــــو را درست در همین لحظه در همین حال در همین فصل پاییز کنار همین روزهای کسل کننده ام میخواهم نمیدانم , آمدنت سال ها بعد برایم رخ دهد چه میشود نه اینکه آن روز ها را دوست نداشته باشم , نه ولی قبول کن انتظار زیادش آد...